بابا یه چند مدتی هست که گیر داده که باید برای رشته ورزشی یه جایی ثبت نام کنی یا حداقل هفته    ا ی چند بار بری شنا . چون معتقده عضلات تحلیل می رن اگرچه من از اول هم عضله ای نداشتم ولی نمی دونم چرا هی این جمله رو تکرار می کنه .

و این حرفای مکرر بابا باعث شد که من  به اجماع بعضی از برو بکث ( دقیقاً شرمین منظورم توه) به این فکر کردیم  که واقعاً چرا من از ورزش کردن خوشم نمی آد . میاد ها ولی زیاد حوصله شو ندارم . یاد خاطره های خفنم در ورزش و مسابقاتی که پی پی در پی مدال می انداختن گردنم و اینکه من دیگه خدمت خودم رو به میهن و سرزمینم کردم و باید عرصه رو برای دیگر جوانان خالی کنم .

اولین مسابقه ای که رفتم پنجم دبستان بودم من و ژینا دوستم یه ساعت قبل از مسابقه خبر دار شدیم که قراره مانی ( اسم معلم ورزشمون بود و زن هم بود!!!) ما رو ببره مسابقه خلاصه ما رفتیم و من از آخر دوم شدم و ژینا از آخر اول بله من یکی به آخر شدم و بردن از ژینا که یک پدیده خیلی طیبعی بود تنها برد من تو برگه ی مسابقه ام  بود .

دومین مسابقه ای که رفتم مسابقه شنا بود . من از سه سالگی شنا می کنم ولی هیچ وقت سرم رو خیس نمی کنم و تو آب تلپ تولوپ نمی کنم و از اینکه یکی هم همش سر و صدا کنه بدم میاد . من دوم راهنمایی بودم و اسم من رو به جای رومینا اسماعیل پور که فقط دو حرف اول و سه حرف آخر اسمش با من فرق می کرد دادن اداره . حالا من اصلاً شیریجه با کله بلد نیستم معلم ورزشمون که تازه  دو ماه بود زایمان کرده بود من رو برد استخر و طی سه جلسه به من یاد داد که شیریجه با کله برم ! خلاصه ما رفتیم مسابقه من تازه داشتم اولین طول رو نصف می کردم که رقبا رفتن و برگشتن و مسابقه تموم شد و یکی اومد من رو از استخر برد بیرون چون داشتم با چه مشقتی بعد از سوت آخر مسابقه هنور راهم رو ادامه می دادم و امیدوار بودم برم .!!

سومین مسابقه ای که دادم مسابقه ی هند بال بود. اونم طی یک اتفاق من و مهسا افتادیم تو گروه هند بال . گیم هایی که ما تو مدرسه بازی و تمرین می کردیم ۲ ساعته بود . رفیتم مسابقه یه دختره بود خیلی بزرگ و قد بلند خیلییییییییی  کاپیتان تیم بود و بقیه که هم فربه بودن و هم خیلی بلند و دیواره دفاعی که آب ازش رد نمیشد چه برسه به توپ ما . بله ما بعد از چند دقیقه ۶ هیچ باخیتم و با تعجب از اینکه چرا اینقد زود تایم مسابقه تموم شد اومدیم بیرون ! مهسا دو بار دو دقیقه ای از مسابقه اخراج شد چون چند بار تلاش کرد که از دیوار دفاعیشون با قلاب من  بالا بره .

چهارمین مسابقه ای که رفیتم فوتبال بود سال اول دبیرستان ما تیم خوبی داشتیم از چند تا تیم دیگه هم بریدم ولی وقتی رسیدیم یه مسابقه ی چهارم که روز دوم بود و ساعتی بود که ساعت مدرسه تموم شده بود و کل دبیرستان اومده بودن تشویق ( البته نه زیادم کل ) ما ۱۲ هیچ باختیم و برگشتیم .

حالا شاید این سوال برای شما پیش اومده باشه که واقعاً چرا من بعد از این همه باخت دوباره می رفتم مسابقه چون من بابت هر مسابقه ای که رفتم یه نمره بیست تو کارنامم بابت ورزش گرفتم و دبرای(جمع دبیره!) اصلاًً براشون مهم نبود که ببری یا ببازی فقط مهم این بود که شرکت کنی !

.....................