صبح که کلاس فیزیک داشتم با شاه جانی دلم (!) بعدش که اومدم خونه برنامه ی بقیه ی کلاس ها زنگ زدم و ساعت کلاس ها و شهریه هاشون رو پرسیدم ( اصلاً فکر نمی کردم اینقد بشه!!)
بعدش ثنا زنگ زد که بیاد پیشم دیدم دم دره اومد بالا و چنان صحنه ی اتاقی روبه رو شد که آبرو برای خاندانمون نذاشتم بعدشم کلی سرش نق زدم که خاک بر سرت چرا اینقد زود می گی که میای!! این اولین باری که یکی از دوستام پا به خونه ی ما می ذاشتن (البته مهسا یه بار اومده !) بعد از ظهرش بعد از کلی بغل بابا و لوس بازی تونستم ازش سیصد تومن پول بگیرم واسه شهریه ها .
تا شش و نیم درسیدم دیدم نه نمیشه مثل اینکه جدی جدی فردا روز مادره رفتم یکم از پولای بابا برداشتم و با شهره رفتم خیابون اونم می خواست کفش بگیره هی تو راه فکر کردم حالا برا مامان کادو بگیرم واسه خودم هیچی نگیرم هی به خودم گفتم مینا !! یعنی چی این حسادته ؟ بعد دیدم نه نمیشه این نمیدونم کودک درونه پیر زن درونه ساکت نمی شد حتماً می خواست یه چیزی بگیره از قضا وقتی داشتم دروناً از خودم بهونه می گرفتم از جلو یه جین فروشی رد شدم و یک شلوار جین به شدت چشمم رو گرفت و من رو چسپوند به شیشه بعد از اینکه شهره من رو از شیشه جدا کرد و بیست متر راه برد دیدم نه نمیشه بیا شهره بریم بخریمش تمام پولایی که واسه تولد اون بیچاره جمع کرده بودم رو دادم شلوار جین و با روی خندان از مغازه اومدم بیرون گفتم حالا که خرج کردم یه خورده دیگه خرت و پرت چیز ریزم خریدم و واسه مامانم یه بلوز خوشگل گرفتم .
فکر کنم کار خوبی کردم چون نمی دونم بعد از امتحان آخرش چی سرش اومده که پیداش نیست منم رغبتی برای ازش پرسیدن ندارم !

بعدش رتیتم برای شهره کفش بگیریم نمی دونم این یعنی چی که مامان بابات خدا سال صاحابت باشن هیچ وقت نگن چی بپوشی ولی یه پسر جزقله که چند ساله پیداش شده همش بهت بگه که کفشت باز نباشه اسپورت بگیر مچ پات معلوم نباشه دوست داشتم گوشی رو از دستش بگیرم بهش بگم آخه به تو چه؟
خلاصه بعد از کلی گشتن دیدم داره هوا تاریک میشه برگشتم خونه ( در این قسمت داستان اصلاً معلوم نیست شهره چی شد؟!)



گویا فردا روز مادر است پس روزش مبارک!


.................................................................

نوشته شده در دوشنبه سوم تیر 1387ساعت 10:36 توسط مینا| |